Zanim zapuka do drzwi

Raport poświęcony praktykom zarządzania restrukturyzacją w Polsce obnaża słabość i stagnację naszego modelu restrukturyzacji.

16 września został zaprezentowany raport dr Anny Kwiatkiewicz i jej zespołu z firmy doradczej BPI Polska na temat zarządzania restrukturyzacją w Polsce. Publikacja stanowi jeden z 27 raportów zamówionych przez Komisję Europejską w krajach członkowskich. Raporty z poszczególnych krajów mają złożyć się na bazę wiedzy o procesach restrukturyzacyjnych w przedsiębiorstwach działających w Unii i być podstawą przyszłych działań podejmowanych przez KE. Za stronę organizacyjną seminariów odpowiada International Training Center International Labour Office (ITC ILO) z Turynu.

Raport przygotowany przez dr Annę Kwiatkiewicz prezentuje obecny stan świadomości przedsiębiorców i zarządzających na temat restrukturyzacji jako narzędzia zmiany, ukazuje typowe i nietypowe praktyki restrukturyzacyjne, wylicza najważniejsze bolączki związane z procesem restrukturyzacji, wreszcie - daje jasne rekomendacje dla Polski.

Zobacz również:

Stara i nowa restrukturyzacja

Według autorów raportu, w Polsce przebiegają równolegle dwa rodzaje procesów restrukturyzacyjnych. Pierwszy, związany z prywatyzacją lub zmianą własności przedsiębiorstwa i oparty na istniejących regulacjach prawnych, traci obecnie na znaczeniu w porównaniu z latami 90. Najczęściej restrukturyzacje tego rodzaju obejmowały: racjonalizację procesu produkcji i poziomu zatrudnienia, outsourcing niektórych funkcji przedsiębiorstwa oraz sprzedaż części majątku niezwiązanego z podstawowym zakresem działalności firmy. Z działaniami tymi związane były także zwolnienia grupowe, a najczęściej stosowanym instrumentem restrukturyzacji w tym kontekście były indywidualne pakiety odprawowe (pieniężne). Administracja państwowa zarządzała procesami restrukturyzacyjnymi na poziomie branżowym, na ogół pomijając poziom przedsiębiorstw.

Od końca lat 90. do głosu dochodzi drugi nurt procesów restrukturyzacyjnych, związany z rozwojem gospodarczym i rozumiany jako proces nieustannej zmiany ekonomicznej. Powoli staje się on naturalną cechą gospodarki i znakiem rozwoju firmy. W rezultacie zmieniają się narzędzia i instrumenty służące łagodzeniu skutków restrukturyzacji, np. finansowe pakiety odprawowe zostały dodatkowo wzbogacone o usługi outplacementowe, składające się z takich elementów, jak: programy szkoleniowe i przekwalifikowania, usługi pośrednictwa pracy, pomoc w zakładaniu działalności gospodarczej.