Czas na uniwersytecki BI

Aby sprostać wyzwaniom nowoczesnych standardów zarządzania, polskie uczelnie wdrażają system ERP. Wyraźna jest także potrzeba budowy i intensywnego wykorzystania analitycznych rozwiązań typu Business Intelligence.

Urszula Zwierz jest zastępcą dyrektora Centrum Informatycznego Szkoły Głównej Handlowej. Współtworzy koncepcję i wprowadzanie do systemu informatycznego SGH rozwiązań hurtowni danych, podwalin pod kompleksowe rozwiązanie Business Intelligence. Jest członkiem Klubu CIO.

Utrzymanie wysokiego poziomu i powszechnego charakteru edukacji skłania do spojrzenia na uczelnię jako organizację, a może nawet przedsiębiorstwo. Wymaga to z kolei dostosowania jej do współczesnych struktur, funkcji i celów zarządzania. Uczelnia musi posiadać model zarządzania obejmujący trzy obszary aktywności: badań naukowych, dydaktyki i administracji, dostosowany przy tym do realiów prawnych właściwych dla sektora edukacji i nauki. Bez wsparcia informatycznego wyższa szkoła jest dziś skazana na niepowodzenie.

Co to znaczy IT na uczelni?

Procesy administracyjne przebiegają na uczelniach podobnie jak w innych jednostkach gospodarczych. To spowodowało, że historycznie informatyzacja szkół wyższych rozpoczęła się od wdrożeń systemów informatycznych adaptowanych z biznesu, wspomagających właśnie pracę działów kadr i kwestury. W latach 90. pojawiły się firmy oferujące już systemy dla uczelni wyższych. Zaczęły powstawać systemy wspomagające proces edukacyjny. Wdrożenia takie, mające charakter "systemów-wysp", podnosiły sprawność działania w danej jednostce, ale komplikowały przebieg procesów w całej organizacji.

Taki stan rzeczy odchodzi w przeszłość, podobnie jak w sektorze komercyjnym. Większość wyższych uczelni na wzór firm decyduje się na wdrożenia systemów klasy ERP, obejmujących swym zasięgiem całą jednostkę i wszystkie procesy, pozwalając na ich integrację. Systemy typu dla uczelni składają się przeważnie z trzech głównych modułów tematycznych: dziekanat, kwestura, kadry i płace. Wspomagają więc nie tylko administrację, ale i proces edukacyjny i w dużo mniejszym stopniu proces naukowo-badawczy.

Moduły edukacyjne to na przykład: kartoteki studenckie, indeksy elektroniczne, plany zajęć, elektroniczna księga dyplomów, różnego rodzaju raporty, elektroniczne dokumenty służące kontaktowaniu się studentów z władzami uczelni. Moduły dla kwestury to typowe moduły finansowo-księgowe obsługujące wszelkie zdarzenia podlegające zasadom ustawy o rachunkowości, uwzględniające jednak specyfikę uczelni. Wspomaganie procesu naukowo-badawczego sprowadza się do pojedynczych procedur i aplikacji raportowych dotyczących rejestrowania prowadzonych badań. W związku z tym, że organizacją badań zajmują się rożne jednostki katedry, sekretariaty kolegiów (wydziałów), działy nauki, koniecznością staje się budowanie platformy wymiany informacji o badaniach. Obecnie wiele danych jest wielokrotnie wprowadzanych do dokumentów. Przetwarzanie odbywa się w oparciu o edytor tekstu a w najlepszym wypadku arkusz kalkulacyjny. Systemy obsługi badań naukowych powinny być częścią systemów zarządzania uczelnią chociażby dlatego że badania tworzą pracownicy uczelni. Dane o pracownikach są zawarte w bazie takiego systemu i nie ma potrzeby powielania ich w oddzielnych systemach zbierających dane o badaniach i publikacjach.

Gdzie jesteśmy?

Czołowe uniwersytety są na etapie wdrażania systemów typu ERP oferowanych przez firmy komercyjne. Istnieje również konsorcjum uczelni wdrażające wspólny system zarządzania uczelnią. Od 2000 r. na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego tworzony i rozwijany jest system USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studiów) do obsługi procesu dydaktycznego. Jego zaletą jest to, że do konsorcjum wdrożeniowego zgłosiło się tak wiele uczelni. Trzeba mieć nadzieję, że zaowocuje to kiedyś jednolitymi, wspólnymi bazami danych.


TOP 200
Na ten temat
Magazyny CXO
Partnerzy Klubu CIO
O Klubie

Klub CIO to niezależna organizacja, która istnieje od 2003 roku. Powstał z inicjatywy International Data Group Poland S.A., amerykańskiego wydawnictwa, które prowadzi Kluby CIO w wielu różnych krajach.

Stworzony dla dyrektorów IT Klub CIO, to przede wszystkim dwie wartości najczęściej podkreślane przez samych członków Klubu. Po pierwsze - poszerzanie zakresu swojej wiedzy oraz - po drugie - możliwość spotkania się w swobodnej atmosferze, w gronie znakomitych menedżerów i porozmawianie o tym, co ważne dla każdego CIO.

Jak działa Klub CIO?
  • regularne spotkania w gronie kilkudziesięciu CxO (w większości CIO)
  • 2,5 godziny programu merytorycznego plus 1-2 godziny networkingu
  • spotkania w Warszawie i innch miastach (Gdańsk, Wrocław, i in.)
  • komunikacja w ramach grupy Klub CIO na LinkedIn
  • serwis cxo.pl – służy wymianie wiedzy, doświadczeń, przedstawia historie i dokonania członków Klubu CIO
  • udział w badaniach i dostęp do ich wyników – unikalne źródło wiedzy o opiniach i doświadczeniach innych CIO
Warto brać udział w Klubie CIO, aby
  • rozwijać wiedzę o dobrych praktykach zarządzania IT
  • wymieniać doświadczenia z najlepszymi CIO
  • zyskać uznanie na forum firmy i w społeczności IT
  • poprawiać własną skuteczność w realizacja celów IT i firmy
  • budować lepsze zrozumienie roli i zadań nowoczesnego CIO
  • uzyskać realny wpływ na strategię firmy