Software-Defined Networking

W ostatnich latach firmy dokonały szeregu inwestycji związanych z kolejnymi fazami wdrażania wirtualizacji, jednak głównie dotyczących serwerów i pamięci masowych. Celem tych inwestycji była przede wszystkim optymalizacja kosztów i zwiększenie możliwości dostarczania usług dla biznesu.

Kolejnym krokiem, który ma na celu obniżenie kosztów i jednocześnie uelastycznienie sposobu dostarczania usług IT, stały się rozwiązania z grupy „Software-Defined Networking” (SDN), które uzupełniają lukę w warstwie wirtualizacji, dodając element sieciowy do powszechnie znanych już rozwiązań dla serwerów i przestrzeni dyskowej oferowanych na rynku. Wykorzystanie wszystkich trzech technologii wirtualizacji otwiera nowe możliwości optymalizacji kosztów IT i zwiększa konkurencyjność każdej firmy, która zdecyduje się je wdrożyć.

Do tej pory sieć teleinformatyczna była postrzegana jako sztywny element całej infrastruktury, wrażliwy na każdą zmianę, wymagający dużego nakładu pracy i czasu. Podstawową zaletą SDN jest tworzenie, zarządzanie i usuwanie połączeń sieciowych z niespotykaną dotychczas łatwością i szybkością, co w dużym stopniu ułatwia dynamiczne dostosowanie IT do potrzeb biznesu.

Zobacz również:



SDN jest w pewnym sensie nakładką separującą warstwę sprzętową, przez którą przepływają dane, oraz warstwę zarządzania i konfiguracji, gdzie znajdują się reguły realizacji połączeń sieciowych. Kontrolery stanowią główny element zarządzający i regulujący działanie urządzeń, takich jak przełącznik lub router.

Pomimo że brzmi to obiecująco, należy pamiętać, że SDN jest złożonym rozwiązaniem ze względu na obszary, których dotyczy. Do wdrożenia tej technologii wymagane są kolejne narzędzia, oprogramowanie i standardy, które są dopiero na etapie wczesnego rozwoju (np. standard OpenFlow). Fakt ten implikuje również zmiany dla grupy pracowników zarządzających siecią, dlatego że wdrożenie SDN znacząco zmieni metody realizacji zadań.

Na liście potencjalnych kandydatów do wdrożenia technologii SDN znajdują się operatorzy telekomunikacji zarządzający rozbudowaną infrastrukturą sieciową oraz dostawcy usług typu cloud, IaaS i PaaS. Warto podkreślić, że nie tylko oni mogą korzystać z zalet SDN. Podobnie jak w przypadku wirtualizacji serwerów, SDN obiecuje korzyści dla każdej firmy, niezależnie od jej wielkości i zakresu oferowanych usług.

Do wdrożenia SDN wymagane są narzędzia, oprogramowanie i standardy, które znajdują się na etapie wczesnego rozwoju. Fakt ten implikuje również zmiany dla pracowników zarządzających siecią, dlatego że wdrożenie SDN znacząco zmieni metody realizacji zadań.


Ponieważ jest to technologia nowa i jeszcze na etapie wczesnego rozwoju, CIO ma przed sobą wiele wyzwań związanych z jej wdrażaniem. Czy warto zaryzykować i wdrożyć technologię SDN jako jeden z pierwszych (tzw. early adopter), licząc się z trudnym początkiem i koniecznością rozwiązywania problemów nigdzie wcześniej nie opisanych, ale jednocześnie wcześniej czerpać korzyści oferowane przez SDN, czy też wstrzymać się z wdrożeniem do momentu, kiedy dostawcy sprzętu i oprogramowania dopracują swoje produkty?

Na decyzję CIO będą miały wpływ również czynniki nietechniczne. Jednym z najważniejszych jest sposób rozliczania usług IT w organizacji (np. model chargeback), zwłaszcza jeżeli usługi dostarczane są na bazie silnie zwirtualizowanej infrastruktury.

Każdy CIO będzie musiał samodzielnie zadecydować o zakresie i odpowiednim dla jego instytucji momencie wdrożenia technologii SDN. Aby się do tego dobrze przygotować, Accenture proponuje kilka podstawowych działań ułatwiających CIO właściwe rozpoczęcie zadań związanych z wdrożeniem SDN. Oto one:

  • wskazanie osoby odpowiedzialnej za śledzenie rozwoju technologii SDN;
  • rozpoznanie i budowanie wewnętrznych kompetencji oraz wiedzy dotyczących SDN;
  • przygotowanie laboratorium do przeprowadzenia wewnętrznych testów i bezpośredniego zapoznania się z technologią SDN (Proof of Concept).